109, 110, 111, 112, 113, 114, 115, 116, 117, vestje en een foute trui....

Tijd geleden dat ik een blog heb geschreven, hoogste tijd om weer even wat te laten zien.

Sokken nr. 109. Op de foto zijn de kleuren feller dan in het echt. Sokken zijn voor manlief, gebreid met Drops Fabel.

Sokken nr. 110 zijn voor de bio-groenteboer. Elk jaar krijgen hij of zijn vrouw een paar eigengebreide sokken als blijk van dank voor de groenten van hun moestuin. Op Sinterklaasavond doe ik dat met een gedichtje door de brievenbus. Gebreid met Regia.

Sokken nr. 111 zijn voor zoonlief, gebreid met Hosuband uit IJsland op nld nr. 4. Het zijn dikke warme sokken die als sloffen gebruikt worden.

Sokken nr. 112 zijn voor schoondochterlief,  Ook gebreid met de IJslandse wol en dan de bruin/creme kleur, zij gebruikt ze ook als sloffen. Bij zoonlief had ik  antislip van Regia op de zool gestreken maar ben daar niet tevreden over. Ondertussen heb ik een flesje Latex Sock stopper, daar moeten ze maar creatief mee aan de gang.

Sokken nr. 113, 114, 115, 116 en 117 zijn voor een aardige meneer. Heb 2 jaar geleden ook al een stapel sokken voor hem gebreid en die bevallen zo goed dat hij weer graag 10 paar wilde hebben. Met deze eerste 5 ben ik dus op de helft. Nog 5 paar te gaan en dan kunnen ze opgestuurd worden.

De wol is van Opal en dat breidt heerlijk.

Voor mijn kleine achterneefje heb ik een lekker warm vestje gebreid van heerlijke merinowol. De kleur is zachtgroen, de wol is van Rowan.

Het kraagje heb ik afgehecht volgens de I-cord techniek. Het is even een werkje maar het ziet er echt mooi uit.

Voorzien van houtje touwtje sluiting (die hij er al heel snel afpeuterde).

Zoonlief hoorde ik altijd over een foute Kersttrui die hij altijd nog een keer wilde kopen. Ik bedacht me dat de meest foute Kersttrui door je moeder gebreid moet worden..dussss..patroon zoeken en hup naar de winkel.
Het inbreien is niet aan mij besteed, althans, wel het fair Isle maar niet de heen- en weergaande naalden. Toen een poging gedaan om Rudolph op te mazen maar daar ging het breiwerk bol van staan en dekte de ondergrond niet mooi af.

 

Uiteindelijk heb ik Rudolph gemaakt van vilt en dat op de trui gefestoneerd.

'

Dit is het resultaat geworden, hij past precies. Hier showt manlief hem en die is een stukkie kleiner dan zoonlief.

Zo, dat was het weer zo'n beetje. De volgende keer laat ik foto's zien van de 365 Quiltchallenge.

Nummer 108 is eindelijk klaar.....

Even mezelf ertoe moeten zetten maar nu zijn ze dan toch eindelijk klaar.
Ik vermoed dat het wol van Phildar Folklore is maar zeker weten doe ik het niet,  normaal bewaar ik het wikkeltje maar deze keer ben ik het kwijtgeraakt.
Ze zijn op een dun haartje na identiek, geen enkele knoop tegengekomen.

Het is mijn 108e paar en ze zijn voor de boer; de zogenaamde "voor wat hoort wat" sokken. Dit is het 24e paar wat ik voor hem heb gebreid.

Jam, jam, drogen, breien en breien...euh?

Kersentijd!  We hebben nog nooit zoveel jam gegeten sinds ik de jam zelf maak. Vlakbij ons zit een grote kersenboomgaard waar je de lekkerste kersen kunt kopen. Ook verkopen ze "brak-kersen"  voor de jam, siroop of saus.  Stukken goedkoper natuurlijk dan de gewone. Enfin, 3 kilo ontpit 

en heerlijke jam van gemaakt.

Tijdje terug liep ik per toeval tegen afgeprijsde wilde perzikken en abrikozen aan.

Kun je heerlijke jam van maken.

Courgettes kun je heel goed drogen

Hier liggen ze klaar om de droger in te gaan.

Wat je overhoudt is een pot heerlijke gedroogde courgetteschijven waar je weer mee kunt koken, als snack kunt eten en zelf heb ik stukjes geknipt door de courgettesoep gedaan.. Lekker hoor.

Update van mijn vest.. het lijf is af.. eindelijk... welgeteld 78 cm.
Nu beginnen met de mouwen, deze worden in streeppatroon gebreid.  Drops 58-15

Sokken nr. 108 willen maar niet vlotten.  Nog nooit zolang over een paar sokken gedaan.
Ik stoei ook nog steeds met die korte naaldjes, aan de ene kant is het ontspannender voor je schouders maar aan de andere kant baal ik dat het langzamer gaat...dat zal de reden zijn waarom ik ze al gauw laat liggen.  Het einde is in zicht, nog even doorbreien dan kunnen ze naar de boer: " voor wat hoort wat" sokken.

Druk bezig.....op mijn manier...

Het vest van manlief schiet al aardig op. Het afwerken vind ik altijd een akelig klusje en daarom blijft het stiekem liggen. Het jaargetijde vraagt ook niet om zo'n warm vest, scheelt ook. Enfin, ik moet me even tot de orde roepen en het afmaken. De sluitbiezen en halsboord zijn er ondertussen al aangebreid.

Dan mijn vest (breid zo lekker met die alpaca van drops), elke keer als ik er naar keek stoorde ik me aan de bruine kleur die er in zat. Vond het echt niet mooi, tja wat doe je dan?  Hup op de fiets gestapt en naar de Schapekop in Nieuwpoort gegaan voor 2 nieuwe kleuren en gelijk aan de slag gegaan. Ik heb eerst een draad geregen door de steken die ik op de naald wilde hebben, zo kon er niets fout gaan.

 

Daarna de schaar gepakt en het stuk wat ik niet wilde eraf geknipt.

Ondertussen ben ik weer net zover als voorheen en ben erg tevreden over de kleuren. Vind de patronen zo beter tot zijn recht komen. Voor vergelijk heb ik het oude gedeelte er even bijgelegd. 

Of ik nog wel eens sokken brei, tja, dat staat wel op een laag pitje maar ik heb de helft van een nieuw paar klaar. De naalden zijn nu nog leeg, 

Zeg nou zelf..........

 

 Mijn nieuwe project:  Drops 58-15, eentje uit de oude doos. Jammer dat boek nr. 58 niet meer te  koop is, er staan meerdere mooie Fair Isle patronen in.  Je kunt ze gewoon van internet afhalen, geen probleem maar een boekje vind ik toch ook wel leuk. Enfin, bij mijn Fair Isle breiwerken gebruik ik altijd de kleine haarelastiekjes van Zenner. Bij toeval kwam ik op de webshop terecht           van  Mettiena.

http://www.easywebshop.com/mettienas-hobby-shop/  en zag daar mooie steekmarkeerders.

Zeg nou zelf....... dat ziet er toch een stuk gezelliger uit?

• 
  

Dank je wel Mettiena!

Update vest Hemsdale voor manlief.....

Het lijf is af, schoudernaden gesloten en klaar om te zigzaggen en de "steek" open te knippen.

Het lijf zou volgens het patroon 68 cm. lang  worden, veel te kort voor manlief. Ik heb het verlengd met blauwe "sterren". Leuk effect en het loopt in patroon door over de schoudernaden.

Zo heb ik het heel mooi kunnen verlengen naar 80 cm.

Het eerste wat ik van dit vest ging breien was een mouw. Deze heb ik gebreid op nr. 3,5.  Als ik het nu vergelijk met het lijf (gebreid op rondbreinaald 3,75) vind ik de mouw toch te strak en ben de 2e mouw begonnen op naalden nr. 4. Het was nog even een uitdaging om die te vinden: sokkennaalden nr. 4...gelukkig dichtbij huis gevonden bij het Wolcafe in Schoonhoven:   http://www.wolcafe.nl/  ze stonden nog niet in de webwinkel, ze waren net binnen gekomen...mazzel....kon ik weer verder.
Nu is het naar mijn zin, de eerste mouw ga ik uithalen.

Een affo en een wip.......

Een "affo" betekent: "a finally  finished object" en in dit geval  is dat mijn mouwloos vest.

Deze foto is vóór het wassen in de Eucelan:

En deze foto is ná het wassen en nu ook al voorzien van de sluiting.

Deze wol is behandeld met Spinolie, een eigenaardig luchtje wat ik eigenlijk wel erg lekker vind ruiken. Al breiend rook ik continue dat luchtje en ik vind het jammer dat dat eruit gewassen is. Het hoort zo, zodra je breiwerk klaar is dan heeft het een sopje nodig, de spinolie wordt eruit gewassen en de wol gaat meer "open staan". Het breiwerk wordt beslist mooier na het wassen, klein beetje vilterig. Ik ben er in ieder geval trots op, heb het al gedragen en het voelt heerlijk aan.

Nu maar eens googlelen naar een leuk patroon waar ik mijn restjes voor kan gebruiken, heb ondertussen behoorlijk wat verschillende kleuren restjes van deze wol want ik had er al eens een vest van gebreid (patroon Chrystel Seyfarth)

Een "wip"  betekent: " work in progress"  en is dit vest voor manlief.  De Mooses zitten erin en ik ben aan het laatste stuk van het lijf bezig. Op dit punt ga ik het verlengen, volgens het patroon moet de totale lengte 68 cm. worden maar dat is echt veel te kort. Het moet minstens 15 cm langer worden.
Dit breiwerk is een stuk zwaarder dan mijn mouwloos vestje (hierboven) en ik heb het idee dat het straks als jas gedragen kan worden, zo warm!
Enfin, ik brei lekker door en laat de kaartjes gewoon hangen want daar heb ik behoorlijk wat gemak van.